HAN BEBEĞİN DOĞUM HİKAYESİ

YAZAN: KATEGORİ: Blog, Doğum Henüz Yorum Yapılmamış. , , , , , , , , , , ,

 

 

 

 

 

Kulağım telefonda, çekim için çağırılmamı bekleyerek uyudum. Normal doğumun beni her zaman daha çok heyecanlandırdığı bir gerçek! Yetişebilecek miyim kaygısıyla, tetikte uyudum… Uyumaya çalıştım diyelim ya da…

Sabaha karşı çalan telefonumu heyecanla açtım. Evet artık Han Bebek geliyordu ve acil bir şekilde hastaneye ulaşmam gerekliydi… Hemen hazırlanıp yola çıktım. Yollarında boş olması sebebiyle çok geçmeden hastaneye ulaştım.

Gittiğimde annenin sancıları iyice sıklaşmıştı.  Baba eşine destek veriyordu. Odadaki herkes yorgun gözüküyordu. Tıpkı anne, baba gibi anaanne de heyecanlıydı. Doktorları da yanlarında elinden geldiğince aileyi rahatlatmaya çalışıyordu. Odada kısa bir çekimin ardından doğumhaneye alındık. Yine baba doğumun her anında eşine destek verdi. Eşinin elini bir an olsun bırakmadı. Bebeklerine kavuşma anlarını beraber yaşadılar… Ve saat tam 6:30′da Han Bebeğe kavuştuk…

Her bir doğum ayrı, bebek ve aileler ayrı ama yaşanan heyecan ve duygular birbirine çok benzer… Gözyaşları, şaşkınlık, mutluluk birbirine karışıyor bu ilk dakikalarda… Hepimiz bebek doğduktan sonra, özellikle de sağlığının iyi olduğunu duyduğumuz andan itibaren derin bir “ohhh” çekiyoruz. Annenin de sağlığı iyi ise, herşey yolundaysa daha da rahatlıyor, gevşiyoruz. Gergin yüzler gidiyor ve herkesin yüzünde mutlu bir ifade oluyor… İlerleyen dakikalarda babaanne ve dede de bize katıldı. Sonra da ailenin diğer üyeleri… En son olarak da yakışıklı abi Kuzey kardeşi ile tanışmak için hastaneye teşrif etti. :)

Kuzey’in anne ve babası o kadar bilinçliydiler bu tanıştırma faslında… Sanki Kuzey geldikten sonra bebek ile tanışıyormuş, onu ilk kez görüyorlarmış, bu an için abi beklenmiş gibi davrandılar… Ailenin tüm üyeleri Kuzey’in abiliğini övüyor, önceliği hep ona veriyorlardı… Büyükler bile abiden sonra ortaya çıktılar. Hastaneye Kuzey’den sonra varmışlar gibi davrandılar… Kıskançlık duygusu yaşatmamak için herkes elinden geleni yapmaya gayret etti. Birkaç saat önce doğum yapmış olmasına karşın anne sanki hiç bir sıkıntısı, ağrısı yokmuş gibi ayağa kalktı ve Kuzey’le şakalaşmaya başladı… Kolundaki serumu anlayacağı bir şekilde anlatmaya çalıştı… Gerçekten çok takdir ettim. Boşuna demiyorum her doğumdan ve çekimden yeni şeyler öğreniyorum diye… Bu güzel yaklaşımı aklımın bir köşesine yazıp ayrıldım yanlarından…

Bu sevimli aileye ömür boyu mutluluk, sağlık ve huzur diliyorum…

 

 

 

 

 

Diğer Yazılar:

Lütfen yorum yazın!